Rozmowa z Krzysztofem Szymańskim prezesem Polskiej Federacji Stowarzyszeń Szkół Kierowców na temat historii konkursu na najlepszego instruktora, a także o roli tytułu w środowisku szkół jazdy.
To już jedenasta edycja konkursu. Jak wyglądały początki?
Pierwsze mistrzostwa zorganizowaliśmy w Bełchatowie. Nie miały one wtedy jeszcze zasięgu ogólnopolskiego. W zawodach udział wzięły szkoły z regionu piotrkowskiego. Okazało się, że pomysł był bardzo dobry i konkurs zaczął się rozwijać. W 2004 roku konkurs mieliśmy nawet zawodnika z Niemiec. Dzisiaj do zawodów staje ponad 20 zawodników z całego kraju.
Wspomniał Pan o zawodniku z Niemiec. Może warto już pomyśleć o zawodach międzynarodowych.
Musielibyśmy skorzystać z pomocy firm w zakresie sponsorowania takiego przedsięwzięcia. Myślę, że bez większego problemu moglibyśmy takie zawody zorganizować.
Jak Pan ocenia poziom konkursu w porównaniu do lat poprzednich?
Poziom przygotowania zawodników jest raczej na stałym wysokim poziomie. Z roku na rok poprawia się za to organizacja zawodów. Dzieje się tak dzięki temu, że w organizację angażuje się coraz więcej firm i organizacji związanych z naszą branżą. Dzięki temu cały czas rozwijamy się.
Co Pan myśli o konkurencjach z jakimi zmagali się uczestnicy. Można odnieść wrażenie, że poszczególne zadania są oderwane od zawodu?
Słyszymy tego tupu głosy ze strony dziennikarzy i obserwatorów, że konkurencje powinny być związane z nauczaniem jazdy. Problem w tym, że tego typu zadania konkursowe byłyby zbyt trudne do ocenienia.
Konkurs już na stałe zadomowił się w środowisku instruktorów. Czy zdobycie tytułu wiąże się z prestiżem danego nauczyciela jazdy?
Z całą pewnością. Ja często biorę udział w eliminacjach regionalnych i widzę jak solidnie przygotowani są wszyscy zawodnicy. Konkurencje dotyczą nie tylko sprawnego prowadzenia pojazdu, jest pierwsza pomoc, jest sprawdzian wiedzy teoretycznej. To mobilizuje do pracy, a potem daje dużo satysfakcji. Poza tym nie bez znaczenia jest aspekt marketingowy zdobycia tytułu Instruktor roku. Warto podkreślić, że wcale nie ma aż tak wielu chętnych do udziału w konkursie. To jest duży wysiłek, trzeba się przygotować, dochodzi do tego strach przed kompromitacją. Dzisiaj zawodnicy w pocie czoła, w upale rywalizują ze sobą przez 4 godziny. Na pewno nie jest to łatwe i lekkie zadanie.
Jakie cechy powinien posiadać dobry instruktor?
Powinien być fachowcem w branży motoryzacyjnej, a jeżeli już nie fachowcem to powinien wiedzieć jak działa samochód, jak jest zbudowany, jak działają jego podzespoły. Druga sprawa. Powinien mieć predyspozycje pedagogiczne. Kolejna sprawa. Bardzo ważny jest spokój, musi to być osoba opanowana. Dla kursanta nie tylko egzamin, ale także i kurs wiąże się ze stresem. Opanowany instruktor z pewnością wzbudzi większe zaufanie i sprawniej przeprowadzi kursanta przez cały kurs. Wiadomo, że człowiek w stresie nie przyswaja wiadomości, a nauka jazdy w złej atmosferze do niczego dobrego nie prowadzi.
Przed chwilą brał Pan udział w konkurencji dla VIPów. Polegała ona na pokonaniu toru samochodem z piłeczką na talerzu Stewarda. Jak poszło prezesowi federacji?
Pierwszy raz brałem udział w takiej konkurencji i muszę powiedzieć, że trzeba mieć trochę szczęścia. Podczas jazdy próbnej wszystko poszło mi doskonale, a w konkursowej potrąciłem dwa razy pachołek i jeszcze do tego piłka mi spadła. Wszyscy z zawodników mają prawo jazdy, ale jednak nie każdy poradzi sobie z tym zadaniem.
Stres egzaminacyjny?
Może troszkę, ale raczej brak szczęścia. Na pewno do takich zawodów trzeba się przygotować.
Dziękuję za rozmowę.
(red.)
Magazyn Motoryzacyjny dla Ośrodków Szkoleniowych. Merytoryczne wsparcie dla jednostki szkoleniowej, omówienie najważniejszych zmian legislacyjnych w branży.
Komentarze
Brak komentarzy